پنجشنبه ۳ تیر ۱۴۰۰
تو از روزگاران مشو نا امید
با گردش روزگار
26 اردیبهشت 1400     18:20
اعترافی دیرهنگام به عنوان برگ برنده انتخابات

اذعان نامزدها به محاکمه پوپولیستی فعالان اقتصادی

حسن فرامرزی

آخرین روز ثبت نام نامزدهای سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری حول یک گوی طلایی چرخید که علی لاریجانی در سخنرانی خود آن را در فضای انتخابات رها کرد.

با اقدامات نمایشی مسایل اقتصادی حل نمی‌شود

«تجارت، نظامات پایدار می‌خواهد. حوزه اقتصاد نه پادگان است و نه دادگاه که با تشر و دستور اداره شود. از آن‌رو که سیاست روشن و ثبات در قواعد می خواهد و فعل و انفعالات طبیعی خود را می طلبد.

بنابراین با اقدامات نمایشی، مسایل پیچیده اقتصادی حل نخواهد شد. ساده لوحی است اگر گمان کنیم مسایل پیچیده کشور با چند اقدام نمایشی و پوپولیستی قابل حل است یا کلید جادویی دارد یا سوپرمن بازی و درفش می‌خواهد».

اشاره تلویحی لاریجانی، دامن بسیاری از نامزدهای مطرح این دوره و پیروز انتخابات دو دوره قبل را هم دربرگرفت، با این حال بخشی از اشاره مستقیم او با کلید واژه دادگاه به ساختار، مشی و منش دادگاه های فعالان اقتصادی بود که در زمان تکیه دادن آملی لاریجانی، برادر او بر مسند قضا شکل گرفت و البته در زمان رییسی هم ادامه یافت.

نفس سخن لاریجانی پسندیده است

محسن رضایی نامزد دیگر ادوار انتخابات ریاست جمهوری هم در واکنش به اظهارات لاریجانی گفت: اقتصاد نه دادگاه است و نه پادگان ولی محل فلسفه بافی هم نیست.

این به آن معناست که طعنه رضایی به لاریجانی در نهایت یک طعنه شخصیتی است وگرنه اصل سخن لاریجانی را می پسندد و قبول دارد.

اما سعید محمد هم در توئیتی اگرچه منتقدانه اما در همان مدار کلیدواژه‌ای چرخید که علی لاریجانی غلتانده بود: «به کسانی که هویت خودشان را مدیون پادگان و دادگاه هستند به صراحت می‌گویم به حول و قوه الهی امروز آغازی بر پایان اشرافیت خانوادگی است».

رای دادگاه‌های اقتصادی تحت تاثیر افکار عمومی است

پیش‌تر محمدرضا باهنر هم که در دایره اصولگرایان سنتی می‌گنجد در مصاحبه‌ای با روزنامه اعتماد رای دادگاه‌های مفاسد اقتصادی را تحت تاثیر افکار عمومی دانسته و نسبت به کارکرد این دادگاه‌ها موضع گرفته بود.

اما آنچه در این‌باره می‌توان گفت این است که امروز غالب فعالان سیاسی و کنشگران اجتماعی از جناح‌های مختلف بر این موضوع کلیدی پا می‌فشارند که اقتصاد، سپهر و فضای خاص خود را می‌طلبد و سوار کردن یک اتمسفر نمایشی و پوپولیستی بر زمین اقتصاد و زمینه کسب و کار چه به صورت دادگاه، چه اقدامات فرمایشی راهی به جایی نخواهد برد.

سوالی که باقی می‌ماند این است: چرا فعالان سیاسی کشور این تشخیص حیاتی را صرفا به عنوان حربه و برگ برنده انتخاباتی استفاده می‌کنند؟

فاجعه است که بخشی از کنشگران اقتصادی و کارآفرین‌ها در فضای سیاست‌زده و با سوء استفاده از احساسات عمومی نسبت به چالش‌های عمیق اقتصادی درگیر پرونده‌هایی شده‌اند که متعلق به آن‌ها نیست.

و اگر موضع فعالان سیاسی و نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری در همین حد متوقف بماند سوء استفاده دیگری از پرونده این فعالان زندانی اقتصادی صورت گرفته است.

  1. نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین اخبار










خبر های مرتبط

درسی از دادگاه طبری و امامی

۸ راه رسیدن به شادمانی در دوران کرونا

ماجرای فروش یک نوزاد در تهران

جزییات برگزاری آنلاین جشنواره فیلم کودک

تندروها از مواضع رهبری استقبال نکردند!

چرا گلزار در نمایش خانگی موفق نبود؟

آخرین بر باد رفته

رونمایی از نخستین تصویر بازیگران نقش ناصرالدین شاه و جیران

نگاه یک حقوقدان به سیلی استاندار احمدی‌نژاد به مامور قانون

کنایه علی کریمی به احمدی‌نژاد