یکشنبه ۲ آبان ۱۴۰۰
تو از روزگاران مشو نا امید
با گردش روزگار

لرزاده، معمار تزئینات

27 دیماه، زادروز معماری است که معماری را هنر تزئینات می دانست.

به گزارش روزگار، 114 سال پیش در چنین روزی «حسین لرزاده» در تهران زاده شد.

پدرش، محمد لرزاده، که از معماران دوره قاجار بود، او را به مدرسه‌ای در کوچه پشت گذر مهدیخان فرستاد که در آنجا هندسه و حساب و رسم فنی و نقاشی را در سطح عالی طی کند.

پس از دوران ابتدایی، چند سالی به دبیرستان سلطانی واقع در پل امیربهادر فرستاده شد. از آنجا که این مدرسه، رشته فنی مورد علاقه‌اش را نداشت، مدرسه را ترک و به شعبه مجسمه‌سازی مدرسه «کمال الملک» فرستاده شد.

پس از یکسال و نیم که قالبگیری و قالب‌سازی آموخت، به دلیل شبهه حرمت این شغل، او را نزد «سیدمحمد تقی نقاش‌باشی» که کار تابلوسازی می‌کرد، فرستادند. اما از طرف دیگر، پدرش او را به کارهای فنی و رشته‌های معماری نیز وا می‌داشت و در جلسات شبانه که معماران برای آموختن رموز معماری در خانه ایشان جمع بودند، لرزاده را نیز در کار آن‌ها شرکت می‌داد.

او نیز نمونه‌ها را با گچ و مقوا اسکلت (اصطلاحی که قبلاً به آن ماکت‌سازی می‌گفتند) می‌کرد و به‌طور عملی معماری را فرا می‌گرفت.

پس از مرگ پدر در سال ۱۳۰۵، به دعوت «جعفرخان کاشانی» که مشغول ساختن عمارت سنگی تپه علیخان در سعدآباد بود به آنجا رفت و مشغول به کار نقاشی در یکی از اتاق‌های این عمارت شد. نخستین کار مستقل لرزاده را می‌توان سردر بانک شاهی (بانک تجارت فعلی) واقع در میدان توپخانه تهران دانست.

لرزاده در طول عمر هنری نزدیک به یک قرن خود، مساجد متعددی را طراحی و اجرا کرد که در رأس آن مسجد اعظم (قم) به دعوت مستقیم آیت‌الله بروجردی قرار دارد.

همچنین بنابه مأموریتی که آیت‌الله بروجردی به وی محول کرد، مأمور تعمیر و پاره‌ای تغییرات در حرم حسین بن علی در کربلا شد که طی حکمی از طرف آیت‌الله شهرستانی تولیت وقت آن حرم در عراق به او لقب «معمار آستانه مقدسه حضرت اباعبدالله الحسین (ع)» دادند.

حسین لرزاده در روز سه شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۸۳ در سن ۹۸ سالگی درگذشت. او را در مقبره خانوادگی‌اش که خود ساخته بود دفن کردند.

شاگردان استاد حسین لرزاده

از شاگردان استاد لرزاده ، می‌توان به معمار بزرگ حاج عبدالرحیم شاملو و سید محمد بهشتی اشاره نمود.

از آثار معمار حاج عبدالرحیم شاملو می توان به برج های دوقلوی فرمان واقع در فرمانیه سال ساخت 1372 (جزو اولین برج‌های بلند تهران که بعد از انقلاب ساخته شده) و همین طور برج نگین واقع در سه راه کامرانیه (1375) اشاره کرد.

معماری

مقبره فردوسی که لرزاده هم طراحی و هم ساخت آن را بر عهده داشت. این مقبره نخست توسط آندره گدار پایه ریزی شده و تا پله دوم نیز اجرا شده بود.

طرحی که وی در نظر گرفته بود هرمی چون اهرام مصر بوده‌است. این طرح مورد قبول ذکاءالملک فروغی رئیس انجمن آثار ملی قرار نگرفت و قرار شد یک معمار ایرانی با طرحی ملی آن را تکمیل کند.

حسین لرزاده مأمور طراحی و ساخت مقبره حکیم فردوسی شد و طی هجده ماه طرح را اجرا و کار را تا جشن هزاره فردوسی به اتمام رساند. از آنجا که فردوسی شاعری شیعه مذهب است، لرزاده در بالای قبر یک چهار کاسه به نشانه ارکان اربعه شیعه اجرا کرده بود که بعدها در تعمیرات بقعه این بخش از کار تخریب شد. در دهه ۳۰ شمسی هوشنگ سیحون این بنا را استحکام داد.

آثار

مسجد لرزاده، خیابان لرزاده، خیابان خراسان

مسجد سلمان، خیابان ۱۷ شهریور (شهباز)

مسجد سجاد، خیابان جمهوری

مسجد اعظم (قم)، خیابان موزه

مسجد مهدیه، خیابان ری

مسجد امام حسین، خیابان امام حسین

مسجد فخریه، خیابان امیریه

مسجد زعیم، خیابان منیریه

مسجد فرازنده، خیابان شوش

مسجد سپهسالار، خیابان بهارستان

مسجد انبار گندم، خیابان ری

مسجد سنگی، خیابان ری

مسجد عمار، خیابان سپاه

سردر دارالفنون

سر در بانک شاهی

گنبد کاخ مرمر

مسجد جامع شهرستان بهبهان

  1. نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین اخبار










خبر های مرتبط

غذاهایی که شما را عصبی می‌کنند

بیوک میرزایی در نقش فیدل

مبتلایان به کرونا تا مدت‌ها برابر این ویروس مصونیت دارند

عصر دوری، زیر سایه‌ی سنگین ویروس منحوس

جزای تهدید یا قدرت نمایی با سلاح سرد چیست؟

«وثیقه» تدوین شد

«زالاوا» در بزرگترین فستیوال ژانر آمریکا

«سرزمین آواره‌ها» در انجمن منتقدان هم درخشید

روز خبرنگار مبارک

غول نفتی توتال تغییر نام داد