دوشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۹
روزگار قریبی‌ست نازنین!
با گردش روزگار
19 آبان 1399     08:37
روزگار بررسی کرد

آموزش آنلاین، خوب یا بد

اسفندماه سال گذشته و همزمان با شروع پاندومی، کلاس‌های درس از اولین ارکانی بود که تعطیل شد و ادامه آن منوط به فراهم آمدن بستر مجازی. این بستر به سرعت مهیا شد و حالا نزدیک به یک سال است که آموزش مجازی در کشور فراگیر شده است.

روزگار_فرید دژاکام: برگزاری کلاس‌های مجازی در مقاطع مختلف، به ویژه دبستان مشکلات و ویژگی‌های خود را داشته است. سایت خبری روزگار در گفتگو با آموزگاران و دانش آموزان این موضوع را مورد بررسی قرار داده است.

مدارس هوشمند آمادگی داشتند

زمستان سال گذشته، زمانی که قرار شد کلاس‌ها به صورت آنلاین برگزار شود، اولین مشکل بیشتر مدارس، فقدان زیرساخت بود.

نرگس دهکردی، آموزگار یکی از مدارس ابتدایی غیرانتفاعی در این مورد به گزارشگر سایت می‌گوید: حدود ١٠ سال هست كه در یكى از مدارس هوشمند تدریس مى كنم. اوایل حضور كرونا مدرسه ما خیلى با بحران روبه رو نشد چراكه بخشى از تدریس ما از پیش آنلاین هم بود.

این آموزگار با سابقه توضیح می‌دهد: از نظر من این روزها تدریس سخت‌تر از سال‌های قبل شده است چرا که پایه اول و دبستانی‌ها نیاز به برقرارى احساس عاطفى دارند، ولى متاسفانه امسال این ارتباط خیلى خوشایند نیفتاد.

کلاس آنلاین بی روح است

شوق و شور مدرسه و کلاس به شیطنت‌های کودکانه‌ای است که همه ما در دوره مدرسه تجربه کرده‌ایم، اما کلاس مجازی عاری از این شکل شوق و شور است.

دهکردی بی روح بودن کلاس‌های آنلاین را یادآور می‌شود و می‌افزاید: از نظر من جلوى دوربین نشستن و ساعت‌ها صحبت كردن براى كسانى كه شما آنها رو نمى بینید خیلى بى روح و ناخوشایند است. در پایه اول در بحث آموزش نیاز به تعامل بین معلم و دانش آموز است. از آنجایی كه همه دانش آموزان از لحاظ فراگیرى و آموختن باهم یكسان نیستند و اختلالات یادگیرى و بیش فعالى هر سال بیشتر از سال قبل بروز مى كند، در کلاس آنلاین این تعامل برقرار نمى شود.

وی توضیح می‌دهد: یكى دیگر از مشکلات کلاس‌های آنلاین ، تغییر در نحوه آموزش است كه نسبت به سال‌هاى گذشته بسیار تغییر كرده و سخت تر شده است. از آنجایی که اولیا هم استرس زیادى در مورد اموزش دارند پیوسته تلاش دارند در امور آموزش دخالت کنند. همین باعث مى شود دانش آموز دچار دوگانگى در آموزش شود و مطلبى هم كه به اشتباه وارد ذهن دانش آموز شود، مدت زمان طولانی برای از بین بردن آن نیاز است.

به گفته این آموزگار باسابقه، اولیا خیلى رضایت از این نوع آموزش ندارند و مطالباتشان از مدرسه با توجه به شهریه سنگینى كه دادند زیاد است. از طرفی، وضعیت اقتصادى و نارضایتى از آموزش باعث شده اولیا شهریه را به موقع پرداخت نكنند، در نتیجه در پرداخت حقوق معلم‌ها هم اختلال به وجود می‌آید و شرایط براى اولیا و دانش آموزان سخت تر از همیشه شده است.

آموزش آنلاین فاقد رابطه معنوی

رابطه عاطفی میان معلم و دانش‌آموز تاثیر مشخص و مثبتی در تحصیل دارد. بزرگترین خلاء آموزش آنلاین، فقدان این رابطه است.

هانیه یوسفی، آموزگار پایه دوم دبستان در گفتگو با روزگار می گوید: هر کدام از ما معلمان و کادر فرهنگی با توجه به موقعیت و شرایط خودمان مشکلات را می‌بینیم و ممکن است متفاوت باشد. از نظر من فقدان رابطه معنوی میان آموزگار و دانش آموز بزرگترین مشکل است.

وی در مورد شروع کرونا و اقدامات مدرسه توضیح می دهد: با توجه به اینکه بستر لازم در مدرسه غیرانتفاعی وجود داشت، ما از اسفند 98 شروع به فعالیت و تدریس در فضای مجازی به صورت آنلاین کردیم، اما گمان می‌بردیم کوتاه مدت است، ابتدا فقط برای تا پایان سال تحصیلی گذشته برنامه ریزی شده بود، ولی یک سری مشکل ابتدایی داشتیم.

وی مشکلات ابتدای کار را اینگونه برمی‌شمارد: از نظر فضای اینترنت، در کشور بستر فراهم نبود که در یک زمان مناسب با بچه‌ها ارتباط برقرار کنیم. به مرور زمان و وقتی همه مدارس به این سمت سوق داده شدند، فضا از نظر اینترنت برای ما راحت‌تر شد، ولی یک سری شرایط خوبی هم داشتیم. ما 8 ماه باید تدریس می‌کردیم، 6 ماه آن حضوری بود و ارتباطی که با بچه‌ها گرفتیم از نظر رابطه معنوی ایجاد شده بود و برای همین انتهای سال گذشته، کم تنش‌تر بود، با اینکه فشار کار ما خیلی افزایش پیدا کرد. چون پایان سال بود و زمان امتحانات و اینکه تعطیلات عید باعث شده بود بچه‌ها برخی از درس‌ها را فراموش کنند، لازم بود درس‌ها دوره شود. سر کلاس نمی‌توانیم بازخورد بگیریم، پیش زمینه‌ای هم از قبل به صورت آموزش مجازی روتین نداشتیم برایمان ارتباط گیری سخت بود. از طرفی بچه‌ها هم عادت داشتند در مدرسه باشند و نمی‌توانستند با فضای مجازی ارتباط بگیرند. اما به هر طریق، تابستان موقعیتی را برای ما ایجاد کرد که مدرسه از طریق کلاس‌های تابستانی، بجه‌ها را به درس رساند و ضعفی که احساس می‌شد بچه‌ها داشته باشند جبران شد.

با توجه به شروع سال جدید در شرایط کرونایی، این ارتباط گیری امسال وجود نداشت. خانم یوسفی ادامه می دهد: در سال تحصیلی جدید ما از ابتدای سال با دانش آموزان در ارتباط حضور نداشتیم و ارتباط معنوی که باید برقرار می‌شد، ایجاد نشده است. شخصا برخی از دانش آموزان را هنوز ندیده‌ام و فقط از پشت سیستم دیده‌ام و این برای ما سخت است که بتوانیم ارتباط عاطفی برقرار کنیم.

وی می افزاید: از آنجایی که من در زمینه کودک فعالیت‌های ویژه‌ای داشته‌ام، ارتباط عاطفی با دانش آموز برایم اهمیت دارد. از طرفی معلم جنس فعالیتش حضو ر در کلاس است. من و همه همکارهایم شور و شوقی که برای معلمی ‌داریم به خاطر حضور در کنار بچه‌ها و در فضای آموزشی است. این عدم حضور در فضای آموزشی هم روزما و هم روی دانش آموز تاثیر می‌گذارد.

نیاز به حضور در گروه همسالان

مدرسه صرفا برای یادگیری و آموزش حرف و اعداد نیست، حضور در جمع همسالان، یکی از اهداف پرورشی سیستم‌های آموزشی است.

یوسفی در این باره می گوید: همانطور که در اصول آموزشی تاکید می‌شود که در دوره ابتدایی بسیاری از آموزش‌ها و پرورش، در قالب حضور دانش آموز در گروه هم سالان خود شکل می‌گیرد، عدم حضور بخش عظیمی‌ از بسترهای پرورشی ما را تحت تاثیر قرار داده است. ما در محیط مدرسه علاوه بر درس به بچه‌ها یاد می‌دهیم چگونه با همسالان خود در ارتباط باشند، چگونه به بزرگسالان احترام بگذارند. چگونه در شرایط اجتماعی مختلف واکنش نشان دهند. این موضوعی است که در آموزش آنلاین شدنی نیست.

هوش هیجانی

هوش هیجانی در آینده دانش‌آموزان بسیار تاثیر گذار است و مدرسه باید تلاش کند هوش هیجانی دانش آموزان را افزایش دهد.

یوسفی با اشاره به مطلب بالا می افزاید: من همه تلاشم به عنوان یک معلم باید این باشد که بسترهای پرورشی را هم در کنار آموزش فراهم کنم، اما با وجود آموزش از راه دور این شرایط را ندارم.

وی به نارضایتی اولیا نیز اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد: خیلی از اولیا ناراحتند چرا که ارتباط مادر و فرزندی خدشه دار شده است، به این دلیل که یکسری نقش‌ها با هم قاطی شده یا ترکیب شده است و این در ارتباط دانش آموز با اولیا تاثیر می‌گذارد.

این معلم باتجربه ادامه می‌دهد: از ابتدای سال این مشکل را داشتیم که برخی از بچه‌ها برای حضور در کلاس یا انجام تکالیف همکاری نمی‌کردند. به مرور زمان مقداری بهتر شده است، ولی همچنان خانواده‌ها با این مشکل روبرو هستند که وقت زیادی باید برای دانش آموز بگذارند تا تکالیف انجام شود. چرا که دانش آموز زمان زیادی را باید پشت سیستم باشد و دانش آموز ابتدایی لازم است همراه والدین سر کلاس باشد و بعد از آن نیز باید زمان زیادی را کنار دانش آموز برای تکالیف باشند.

وی تاکید می‌کند: شاید در سال‌های گذشته من راحت تر می‌توانستم دانش آموز را مستقل بار بیاورم. چون بخشی از ارتباطش با من بود و بیشتر خودش را مسئول می‌دانست، اما الان اینگونه نیست و بچه‌ها کمتر با من در ارتباط هستند و بیشتر با فضای منزل و مادر و پدر خودشان ارتباط دارند. مشکلات و اشتباهات را گردن آنها می‌اندازد و باعث شده تا اولیا با مشکل مواجه شوند.

پلت‌فرم‌ها مشکل دارند

بستر اینترنتی از روزی که آموزش آنلاین مطرح شد، مورد سئوال بود. سال گذشته پلت‌فرمی برای برگزاری کلاس‌ها آماده و استفاده شد که ایرادات زیادی داشت. این پلت‌فرم به مرور اصلاح شد ولی هنوز تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله دارد.

یوسفی در این باره می‌گوید: مشکل دیگر، آموزش در بسترهای فضای مجازی به ویژه پلت‌فرم‌هایی که برای ما تحت عنوان شاد یا اپلیکیشن‌های جانبی گذاشتند باعث سردرگمی‌ اولیا و معلمان شده است. سردرگمی موجب شده تا اولیا به صورت مداوم در تماس با معلم باشند و به مرور این تصور برای اولیا ایجاد می‌شود که معلم هر جایی که آنلاین بود باید پاسخگو باشد. یا اینکه زنگ می‌زنند تکالیف را از معلم می‌پرسند، در حالی که قبلا در کلاس اعلام می‌شد.

وی مشکلات اداری را از دیگر مشکلات معلمان برشمرد و افزود: من که معلم مدرسه غیرانتفاعی هستم  در سیستم آموزش و پرورش ثبت نام نشده‌ام و همان حجم اندکی که قرار بوده به من تعلق بگیرد، تعلق نگرفته است. در حال حاضر حجم اینترنتی که باید برای یک سال استفاده کنم، طی دو ماه به اتمام می‌رسد و همه هزینه‌های آن برعهده خودم است.

از دید یک دانش‌آموز

آموزش مجازی برای بسیاری از دانش آموزان ـ دستکم در کوتاه مدت ـ ویژگی های زیادی داشته است. خانم و.ج، دانش آموز مقطع دوره دوم متوسطه (دبیرستان) است.

او در گفتگو با روزگار می‌گوید: ما تا کلاس یک دقیقه راه داریم و اگر 7 و نیم کلاس شروع می‌شود، می‌توانیم تا 7 و 29 دقیقه بخوابیم! و این برایمان خیلی خوب است.

وی می افزاید: آموزش آنلاین برای من این خوبی را داشت که وقتم در رفت و آمد صرف نمی‌شود، وقت بیشتری برای کارهای خود داریم. مسلما همه وقتم برای درس مصرف نمی‌شود، تا پیش از این نیمی‌ از اوقات خود را برای درس و مدرسه می‌گذاشتیم و این الان کمتر شده است و می‌توانیم مطالب گسترده‌ای را یاد بگیریم، مسائلی را که برای ارتباط با جامعه نیاز داریم بهتر بدانیم.

این دختر جوان ادامه می‌دهد: برای پدر و مادرم هم خوب شده چرا که وقت زیادی را برای بردن و آوردن من به مدرسه صرف می‌کردند، آموزش آنلاین می‌تواند به خیلی چیزها کمک کند، ما کلی از روزهای سال تحصیلی را به خاطر آلودگی هوا تعطیل بودیم، الان اگر دوباره برگردیم به آموزش حضوری و آلودگی هوا هم باشد، آموزش آنلاین می‌تواند گزینه خوبی باشد. ضمن اینکه با توجه به اینکه دانش آموزان در خانه هستند، احتمالا آلودگی هوا هم کمتر باشد. از طرفی، می‌توانیم شب‌ها هم آنلاین باشیم. معلم هم می‌تواند خارج از ساعت مطالب بفرستد.

وی، کمبود زمان را یکی از مشکلات آموزش آنلاین می‌داند و می‌افزاید: هر کلاس باید 35 دقیقه باشد که برای من دبیرستانی با حجم مطالبی که داریم زمان کمی ‌است و معلم مجبور می‌شود زمان بیشتری می‌گذارد. بعد از کلاس مطالب را برایمان به صورت آفلاین می‌گذارند و این باعث می‌شود بعد از ساعت درسی زمان بیشتری را پای لپ تاپ بگذرانم. این باعث آسیب فیزیکی می‌شود، چشم درد، گوش درد، کمر درد و گردن درد از عوارضی است که ممکن است پیش بیاید.

کاهش روابط اجتماعی بزرگترین معضلی است که این محصل جوان از آن به عنوان چالش آموزش آنلاین نام می‌برد. او معتقد است: بدترین مشکل این است که روابط اجتماعی ما کم شده است، من قبلا دوستانم را می‌دیدم در زنگ تفریح با هم بودیم، اینها همه از بین رفته است.

  1. نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پربازدیدترین اخبار










خبر های مرتبط

خیاط در کوزه!

۵ دلیل جدی احساس تشنگی مداوم

آموزش آنلاین، خوب یا بد

تمدید استجازه آری یا خیر؟

مهدی نیکدل: به معلمان سهام ترجیحی با قیمت مناسب‌تر می دهیم

محمد اصفهانی هم ادعای احمدی‌نژاد را تکذیب کرد

«هامر» برقی می‌آید

اختراعات تصادفی!

محمود موسوی مجد اعدام شد

ضرورت بازگشت کوپن به اقتصاد ایران